Als Midden Nederland Leert zitten we nu in spannend proces: we zijn op weg naar de algemene ledenvergadering van april waarin we besluiten nemen over een nieuwe meerjarenstrategie. Hoe gaan we onze samenwerking versterken om te zorgen dat we onze maatschappelijke uitdagingen nog beter kunnen aanvliegen?

Het gaat dan bijvoorbeeld om het werken in subregio’s om als nabijgelegen scholen samen op te leiden, te begeleiden en nieuwe leraren te werven als zij-instromer. Dat laatste wordt steeds belangrijker. Gezien de ontgroening en vergrijzing zullen we in de toekomst rekening moeten houden met minder studenten en dus meer mensen die op latere leeftijd het onderwijs ingaan en mogelijk ook niet een baan voor het leven willen.

Stenen door de ramen

In de voorbereiding op dit alles hield Bart Götte ons een spiegel voor in de nieuwjaarsbijeenkomst in Nieuwegein. Keihard gooide hij alle stenen door de ramen als het gaat over demografische ontwikkelingen, minder werken (omdat we meer informeel werk als mantelzorg zullen moeten gaan doen) en dat we als onderwijssector in onze regio keihard concurreren met vele andere sectoren om mensen. Voortgaan op de oude vertrouwde manier is een heilloze weg volgens Bart, als we onze maatschappelijke opdracht van goed inclusief onderwijs voor alle jongeren tenminste serieus nemen. Dus niet meer doen wat we deden, maar nadenken waar je offervaardig kunt zijn voor de bedoeling. Die opdracht kwam wel even binnen.

Keynote spreker: Bart Götte

Brainstormen over nieuwe vormen

Vervolgens hebben we een drietal brainstormsessies gehouden over wat we zouden willen om dit alles waar te maken – en welke scenario’s dan denkbaar zijn. Dat gebeurde op een leuk creatieve manier. Het ging bijvoorbeeld over een baan als kort verband vrijwilliger (vrij naar Defensie) voor vijf jaar, waarbij je naast het lesgeven ook wordt opgeleid in een nabijgelegen vakgebied. Daarna kun je kiezen voor een verdere carrière in het onderwijs, maar ook daarbuiten. Of het opleiden van leraren in een soort BBL-construct, meer op de school in plaats van bij de lerarenopleiding. Dit alles om nieuwe vormen te vinden en niet te blijven hangen in het oude.

Besef van urgentie

Wat uit al deze gesprekken blijkt, en trouwens ook in andere sectoren en onderwijsregio’s, is dat we steeds meer het besef van urgentie krijgen. Ja, we moeten bovenbestuurlijk samenwerken en nee, dat is niet altijd leuk of makkelijk. Het makkelijkst is als je een overvloed aan jonge, gretige leraren en schoolleiders met ervaring hebt voor de komende 30 jaar, maar dat sprookjesboek bestaat helaas niet meer.  Opleiden voor je buren en deze niet meer zien als concurrent, maar als collega moet dus de norm worden. Niet iedere school heeft alle voorzieningen voor het opleiden zelf, maar deelt deze in de regio. Samen kijken we hoe we regionaal een goed onderwijsaanbod overeind houden door anders te gaan organiseren (en wat dat betekent voor een gezamenlijk HRM-beleid).

Het zijn de nieuwe tijden waar Bart Götte het over had en het gaat ons als onderwijssector uiteindelijk sterker maken. Het worden bijzondere tijden. En als we het gaan doen, gaat het ons ook gewoon lukken.

Patrick Banis
Voorzitter Midden Nederland Leert