‘Weet je wat jij zou moeten worden? Industrieel ontwerper.’ Dat kreeg Frank Rigters, leraar natuurkunde bij scholengemeenschap De Breul in Zeist, te horen tijdens een loopbaantraject. Dat was nu precies de opleiding die hij als student nooit had afgemaakt. Of docent dan niets voor hem was? ‘Daar moest ik heel hard om lachen, ik ga toch geen docent worden, zei ik. Dat leek me helemaal niet leuk.’

Gelukkig was zijn coach streng en mocht hij alleen nee zeggen als hij het eerst had onderzocht. En dus liep Frank mee in het vo en mbo en bezocht open dagen. Ook volgde hij de training ‘Zin in lesgeven’ van Windesheim. Wat bleek? ‘Ik vond het leuk! De dynamiek van die jongeren en hun energie past goed bij me.’

Angst voor studie
De vraag was alleen nog op welk vakgebied. Met een achtergrond in de communicatie en media leek docent aan een media-opleiding voor de hand te liggen, maar het werd natuurkunde. Een oude liefde: op het vwo koos Frank alle bètavakken, daarna ging hij voor een studie civiele techniek in Delft, de hts en de bewuste studie industrieel ontwerper. ‘Allemaal niet afgemaakt, want ik kwam bij de televisie terecht en dat beviel zo goed dat ik er bleef. Maar nu vind ik het ontzettend leuk dat ik mijn bètabrein weer gebruik.’

Weer een studie oppakken was wel een ding voor Frank. Want ja, hij was altijd een slechte student geweest. ‘Mijn coach heeft me een zetje gegeven door te zeggen dat het voltooien van de opleiding een doel op zich kon zijn. Alleen om mezelf te bewijzen dat ik het wél kon. Dat gaf me de zelfverzekerdheid om toch te starten.’ Via de ketenregisseur van Midden Nederland Leert kon hij een dag meelopen op ’t Atrium in Amersfoort. Op die school startte hij zijn loopbaan als leraar.

Supergemotiveerd
Inmiddels zit er anderhalf jaar op, ligt Frank nog steeds op schema met zijn studie en is hij overgestapt naar scholengemeenschap De Breul. Hij werkt tweeënhalve dag als docent, gaat één dag in de week naar school en is verder druk met zelfstudie, huiswerk en lessen voorbereiden. Dat kost veel tijd. ‘Je moet dit echt willen, want je kunt het niet voor de helft doen.’

Als onbevoegd docent zit Frank in de laagste schaal; hij leverde daardoor flink in op zijn salaris. De opleiding en boeken worden gelukkig wel betaald, maar om de overstap naar het onderwijs aantrekkelijker te maken zou hier toch iets aan gedaan moeten worden, vindt hij. Ook sluit de deeltijdopleiding niet goed aan op studenten die naast de opleiding al voor de klas staan. Dat frustreert soms. Gelukkig is hij supergemotiveerd: ‘Het vak is zó leuk! Dat geeft iedere keer weer een shot dopamine.’

Een tien
De momenten dat je de kwartjes ziet vallen, daar doe je het voor: ‘Vorig jaar maakte ik met de leerlingen een elektromotor. Een meisje kreeg hem maar niet aan de praat, wat ze ook deed. Opeens draaide het motortje toch – en kwamen de tranen. Ja, dat is mooi.’ Een andere leerling haalde de eerste helft van het schooljaar alleen maar slechte cijfers, maar kwam aan het begin van het nieuwe jaar naar Frank toe om te zeggen dat hij nu zijn best ging doen. ‘Bij zijn toets haalde hij een 10! Dat vind ik leuk. Net als alle kleine kletsmomentjes.’

Lekker voor de klas
De begeleiding die Frank op zijn huidige en vorige school kreeg is goed. ‘Elke week zit ik met mijn persoonlijk begeleider, een collega uit de sectie. Ik kan met vragen altijd bij haar terecht en ze staat altijd voor me klaar.’ Zo sta je als beginnend docent lekkerder voor de klas. ‘Toch ben ik blij dat ik pas als 50-jarige de stap heb gezet naar het onderwijs. Met mijn levenservaring sta ik er toch anders in dan ik als jong broekie had gedaan.’

Gouden tip
De tip die Frank tijdens zijn oriëntatie kreeg bleek goud waard: het is allemaal een toneelstuk. ‘Daar heb ik echt veel aan gehad. Het zorgt er bijvoorbeeld voor dat ik boosheid speel voordat ik echt boos ben. En het maakt dat ik irritant gedrag goed kan scheiden van de persoon.’ Zijn eigen gouden tip voor mensen die overwegen de stap naar het onderwijs te zetten? ‘Een goede oriëntatie is essentieel. Het is een baan die je voor 100% moet kiezen: voor de kinderen én voor het vak dat je geeft.’