Mijn eerste jaar als voorzitter van Midden Nederland Leert zit erop. Het is hartje zomer, het einde van het schooljaar nadert: een goed moment om terug te blikken. Waar staan we nu eigenlijk? Wat hebben we bereikt het afgelopen jaar?

Wat een achtbaan is het geweest afgelopen jaar! Midden Nederland Leert was echt een startup toen ik in mei vorig jaar begon als voorzitter. Er stond een mooie governance met uitgebreide zeggenschap voor leraren en schoolleiders en er waren al prachtige projecten. De waarheid was ook dat er nog een paar dingen geregeld moesten worden om te zorgen dat de organisatie echt stevig zou staan. Daarnaast was er ook de nodige scepsis bij schoolbestuurders, schoolleiders en leraren. Moest er nu echt zoiets als een onderwijsregio komen? ‘Het zijn mijn centen, waarom krijg ik nu minder?’ ‘Wat gaat mijn school hier eigenlijk van merken?’ ‘Waarom samenwerken? Ik kan het toch alleen prima af?’ Vragen en opmerkingen waar ik de eerste maanden mee te maken kreeg.  Er was duidelijk werk aan de winkel.

Stevige programma’s

Ik snapte de opmerkingen als geen ander; samenwerken is ingewikkeld en een nieuwe structuur zeker niet altijd de oplossing van alledaagse problemen. Helemaal ingewikkeld wordt het als je het gevoel hebt dat er middelen van je worden afgenomen en overheidsbeleid niet echt als consistent wordt ervaren. Een jaar verder zie ik echter een aantal mooie ontwikkelingen en een verschuiving in het denken. Ten eerste staat de onderwijsregio stevig met heldere programmalijnen. Dat betekent minder kleine projecten en meer programma’s. Een deel hiervan gaan we in het najaar concreet maken in jaarplan en begroting 2027.

Verbinden van kennis

Ten tweede hebben we veel geluisterd en opgehaald in brainstormsessies, waar prachtige vergezichten werden geschetst door onze leden. Er werd volop meegedacht; veel kennis en kunde zit al in de scholen zelf. We maakten een begin met het verbinden hiervan en zien dat dit voorziet in een sterke behoefte, bij zowel leraren als schoolleiders en HR professionals. De regio als verbinder, aanjager en versneller van kennis en kunde, een prachtige rol die we de komende jaren nog steviger gaan neerzetten.

Samenwerken, ook tussen buur-besturen

Ten derde werd duidelijk dat scholen en besturen heel veel zelf kunnen en voortreffelijk doen, maar dat je elkaar ook nodig hebt in een tijd van schaarse middelen en mensen. Samen opleiden, professionaliseren en een goed inductiebeleid om te zorgen dat we kwalitatief de beste leraren binnenhalen en vooral behouden bijvoorbeeld gaat echt beter en sneller als je het samendoet. Tijdens onze bijeenkomst van 28 mei jl. werd dat nog een keer benadrukt en maakten we vorderingen in het opzetten van de samenwerking tussen ‘buur-besturen.’ Want juist met de buren kun je slim samenwerken; niet alles hoeft met het grotere geheel gedaan te worden.

Huiswerk

Ik merk dat de weerstand van een jaar geleden minder is geworden, maar dat we als Onderwijsregio het vertrouwen blijvend moeten verdienen. Dat is terecht en daarmee een gezamenlijke opdracht aan ons allen. De coöperatie is immers van de leden: hun betrokkenheid en keuzes bepalen uiteindelijk hoe de opbrengsten in de scholen landen. Dat vraagt bescheidenheid van mij als voorzitter en kijken hoe we de verbinding met de scholen en dus leraren en schoolleiders nog beter voor elkaar krijgen. Daar moeten de opbrengsten immers landen.

Al met al was het een mooi jaar en dus ga ik straks tevreden de zomervakantie in. Ook wetend dat er genoeg uitdagingen zijn en dat de kracht van samen ook betekent dat je je soms moet inhouden om niet te snel te gaan, het bord niet te vol maakt en altijd kijkt naar de maatschappelijke opdracht van ons allen in de regio: goed onderwijs voor alle jongeren met de beste leraren en schoolleiders. Dat is en blijft toch fantastisch om daaraan te mogen bijdragen?

Fijne zomervakantie!

Patrick Banis
Voorzitter Midden Nederland Leert